Materiały do realizacji treści podstawy programowej
PROPOZYCJE AKTYWNOŚCI NA DZIEŃ 14-04-2020 r.
Czas realizacji: 2 razy po 15-20 minut (z dłuższą przerwą na zabawy ruchowe)
Temat dnia: W wiejskiej zagrodzie.
Cele główne:
- utrwalanie nazw zwierząt z wiejskiego podwórka,
- zapoznanie z pracą rolnika.
- Słuchanie opowiadania Ewy Stadtmüller Wiejskie ustronie.
– Nie uwierzycie, co się nam przytrafiło! – opowiadał przy kolacji dziadzio. – Postanowiliśmy z babcią zabrać was na parę dni na wieś, więc zacząłem szukać gospodarstwa agroturystycznego położonego w jakiejś ładnej i spokojnej okolicy. Znalazłem. Miejsce dobrze mi znane. Patrzę na nazwisko gospodarza – coś takiego! Mój kolega z dzieciństwa też nazywał się Maciszek, ale na imię miał Staś, a nie Janusz. Dzwonię. I cóż się okazuje…? – ten Janusz to rodzony syn Stasia. Ale było radości! Staś zaprosił nas do siebie razem z wnukami.
– Pojedziemy na wieś? – ucieszyła się Ada. – Oczywiście – jeśli rodzice się zgodzą – zaznaczyła babcia. Na szczęście mama z tatą nie mieli nic przeciwko temu. Olkowi zdawało się nawet, że tata puścił oko do mamy, zupełnie jakby chciał powiedzieć: „Nareszcie będziemy mieli trochę czasu tylko dla siebie”.
Gospodarstwo agroturystyczne, pod wdzięczną nazwą „Ustronie”, okazało się miejscem wymarzonym na odpoczynek. Pan Staś nie ukrywał wzruszenia. – Wasz dziadek przyjeżdżał tu z rodzicami na wakacje – opowiadał Olkowi i Adzie. – Chodziliśmy razem na grzyby i jagody, paśliśmy krowy…
– Ma pan krowy? – zainteresował się natychmiast Olek.
– A mam – uśmiechnął się kolega dziadka. – Ta starsza to Jagoda, a ta młodsza – Malina.
– A kaczuszki? – chciała wiedzieć Ada.
– Kaczuszki też są.
Całe popołudnie dzieci spędziły na zwiedzaniu stajni, obory i kurnika. Adzie najbardziej podobało się karmienie kur i kaczek, a Olkowi – królików. Oboje z zachwytem przyglądali się, jak pan Staś czyści konia.
– Co prawda do pracy w polu używam traktora – opowiadał pan Staś – ale kiedy do Janusza przyjadą goście, to każdy dzieciak marzy, żeby wsiąść na prawdziwego rumaka.
Olkowi natychmiast zaświeciły się oczy.
– A czy ja… też mógłbym się przejechać? – zapytał z nadzieją w głosie.
– Na koniu czy na traktorze? – chciał wiedzieć pan Staś.
– Jak znam mego wnuka, to na jednym i drugim – zaśmiał się dziadzio.
Trzy dni przeleciały jak z bicza strzelił. W tym czasie dzieci zdążyły zaprzyjaźnić się z Burym, który okazał się nadzwyczaj spokojnym koniem. Z Olkiem i Adą na grzbiecie spacerował po całym gospodarstwie, a w tym czasie prowadzący go za uzdę pan Stanisław opowiadał, jak mu się gospodarzy. Okazało się, że ma duże pole, na którym uprawia rzepak.
– Musicie przyjechać w maju – zapraszał. – Zobaczycie, jak pięknie kwitnie.
– Jak ty sobie, Stasiu, z tym wszystkim radzisz? – nie krył uznania dziadzio.
– Wstaję o piątej, oporządzam zwierzęta, a potem po kolei robi się, co trzeba – odparł zadowolony gospodarz.
– Wiesz, dziadziu, chyba będę rolnikiem – zwierzył się Olek, gdy trzeba było pożegnać wiejskie „Ustronie” i ruszać do miasta.
– Byłbyś gotów na tak ciężką pracę? – zdziwił się dziadzio.
– Jasne – kiwnął głową Olek.
– A na wstawanie o piątej rano?
– Nad tym musiałbym jeszcze popracować… – przyznał się największy śpioch w rodzinie.
- Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania – rodzic zadaje dziecku pytania:
- Co zobaczyły dzieci w gospodarstwie syna pana Stasia?
- Co robili Olek i Ada podczas wizyty w gospodarstwie?
- Jakie obowiązki ma do wykonania rolnik?
- Zabawa ruchowa Przestraszone kurczęta – dziecko jest kurczątkiem. Porusza się po wyznaczonej przez rodzica przestrzeni w rytmie wyklaskiwanym przez rodzica. Na przerwę w klaskaniu dziecko staje na jednej nodze i macha ramionami (skrzydłami) – kurczątko przestraszyło się szczekającego pieska i stara się go odpędzić.
- Zagadki ruchowe – Jakim jestem zwierzęciem? - rodzic za pomocą ruchu pokazuje dziecku, jakim jest zwierzątkiem. Dziecko próbuje odgadnąć zagadkę. Jeśli zadanie jest zbyt trudne dla dziecka rodzic naśladuje głos tego zwierzęcia. Gdy dziecko odgadnie nazwę zwierzęcia, dzieli jego nazwę rytmicznie (na sylaby) i następuje zamiana ról – dziecko pokazuje, rodzic odgaduje. Do zabawy można zaprosić domowników.
- Karta pracy (ZAŁĄCZNIK NR 1) Dziecko nazywa zwierzęta i dzieli ich nazwy rytmicznie (na sylaby), następnie koloruje rysunki dwóch wybranych zwierząt (jeśli dziecko ma ochotę, może pokolorować wszystkie obrazki). Ostatnim zadaniem jest narysowanie po śladzie drogi konia do stajni.
- Zabawa ruchowa Dumny kogut. – dziecko jest kogutem. Na znak rodzica - klaśnięcie, kogut porusza się dostojnym krokiem (powoli, idąc noga za nogą), z podniesioną głową, w różnych kierunkach. Na drugi sygnał: dwa klaśnięcia, przystaje, wspina się na palce i woła: Kukuryku!
- Mieszkańcy wiejskiego podwórka – zajęcia plastyczne z wykorzystaniem techniki wyszywanie na papierze. Do wykonania pracy będziemy potrzebować kartkę z bloku technicznego, kordonek lub wełna, szablony zwierząt wiejskich (ZAŁĄCZNIK NR 2), mocny klej, kredki. Rodzic zachęca dziecko do samodzielnego wykonania pracy na temat: Mieszkańcy wiejskiego podwórka. Odrysowujemy na kartce szablon wybranego zwierzęcia domowego. Następnie wyklejamy jego kontury kolorowym kordonkiem lub wełną. Za pomocą kredek dorysowujemy brakujące elementy wiejskiego krajobrazu, np.: słońce, chmury, dom, płotek, trawa, drzewa. Staramy się tak rozmieścić poszczególne elementy, aby wykorzystać całą powierzchnię kartki.
BAWCIE SIĘ DOBRZE?
Prace dzieci, wszelkie spostrzeżenia i uwagi bardzo proszę przesyłać na adres: jezyki@ps36.kielce.eu
Scenariusz opracowany został na podstawie planu miesięcznego na miesiąc kwiecień 2020r., w oparciu o materiały edukacyjne Wydawnictwo MAC Edukacja oraz Program edukacji przedszkolnej ,,Wokół przedszkola” MAC Edukacja.